V&R Doorlopende leerlijn
Opleiden, Trainen en Oefenen legt al jaren de basis voor crisisbeheersing in Nederland. Maar crises veranderen. Ze worden complexer, duren langer en volgen elkaar sneller op. Met de klassieke aanpak houden we dat tempo niet bij.
De Doorlopende Leerlijn van V&R vervangt het bestaande onderwijs niet, maar versterkt het door de stap te maken naar duurzame vakbekwaamheid. Door continu theorie aan te bieden via laagdrempelige leerprikkels en te focussen op directe feedback na simulaties, inzetten en oefeningen, blijft de kennis paraat zonder dat het de toch al volle agenda overbelast.
De voordelen op een rij:
• meer betrokkenheid en motivatie door samen te leren, regie op eigen ontwikkeling en meer persoonlijke aandacht.
• borging via een persoonlijk portfolio en anonieme trendrapportages
vakbekwaamheid en paraatheid aantoonbaar écht in beeld
• duidelijk inzicht in waar de organisatie extra ondersteuning nodig heeft.
We bouwen aan een continue leercyclus waarin het individu centraal staat. Zo bereik je in minder tijd meer rendement en staat er een wendbare crisisorganisatie als de druk stijgt. De komende periode gaan we je hier meer vertellen over de onderdelen van de Doorlopende Leerlijn.
Klaar voor de volgende stap?
Op basis van de ambities binnen jouw organisatie, stellen we ieder jaarprogramma op maat op. Benieuwd hoe de V&R leerlijn er voor jouw functie/organisatie uit kan zien? Neem dan contact met ons op.
Terugblik Kennisdag V&R 2026
“V&R Kennisdag 2026 – terugblik”
De V&R Kennisdag zag er dit jaar anders uit dan normaal. Geen statische presentaties, wel interactie over de houdbaarheid van onze crisisbeheersing. Samen met de sprekers, workshopleiders en aanwezigen maakten we een ’tijdreis’ om te leren van lessen in crisisbeheersing uit het verleden, kritisch te kijken naar het heden en een blik te werpen op de onzekerheid in de toekomst. Dankzij alle interactie kijken we terug op een enorm interactieve en inspirerende dag! Lees hieronder een samenvatting van deze dag.
De Speld Live!
Hoe weerbaar zijn we eigenlijk? Met die vraag nam ‘De Speld Live’ het podium en stelde direct onze digitale vaardigheden en survival skills op de proef. In sneltreinvaart namen Rutger Mollee en Imke Smit ons mee langs onderwerpen als toekomstige kantoorkleding in een warmer klimaat en onze algehele zelfredzaamheid. Via ‘body counting’ maakten ze dit thema op een scherpe manier bespreekbaar, waarbij de (hilarische, niet bepaald ontspannende) oefeningen tussendoor zorgden voor de nodige relativering. De conclusie was helder: zolang we erom kunnen lachen, is onze weerbaarheid gewaarborgd. Met deze dynamische kick-off was de toon gezet voor de workshops die volgden.
Workshops
Workshop 1: Terug naar de basis (vóór 2000)
Tijdens de eerste workshop gingen we terug in de tijd. Wat als alle computers en smartphones uitvallen? De vraag was: hoe organiseren we dan de hulp? Deelnemers werden uitgedaagd om na te denken over het werken zonder de digitale hulpmiddelen van vandaag. Hierbij was de uitdaging: denk simpel. In plaats van ingewikkelde digitale systemen, werken simpele oplossingen vaak beter. Deelnemers bedachten concrete ideeën, waaronder:
- Fysieke mededelingenborden in de wijk.
- Mensen opleiden tot stadsomroeper bij noodsteunpunten.
- Afspraken maken met lokale duivenhouders en maneges voor het versturen van noodberichten.
De belangrijkste les is dat zelfredzaamheid vooral lokaal moet ontstaan. Stimuleer inwoners om zelf oplossingen te bedenken, maar maak het niet te ingewikkeld.
Workshop 2: De realiteit van nu (2024–2035)
De tweede workshop ging over de vraag: waar zijn we als individu, als organisatie en als samenleving écht klaar voor? Waar de focus lange tijd vooral lag op kortdurende incidenten, vraagt de huidige realiteit om een bredere blik op de langdurige uitval van vitale infrastructuur en wat dat van het individu, de samenleving én organisaties vraagt.
Deelnemers gingen met elkaar ‘over de streep’ om hun eigen weerbaarheid en die van hun omgeving te toetsen. De uitkomst was herkenbaar en confronterend: veel mensen weten wat ze bij stroomuitval moeten doen, maar bij langdurige uitval wordt het ingewikkelder. Ook op buurtniveau zit een kwetsbaarheid: mensen kennen hun buren vaak wel, maar weten niet altijd wie hulp nodig heeft, wie kan helpen en welke middelen beschikbaar zijn.
Tegelijkertijd werden er sterke voorbeelden gedeeld van dorpen en straten waar weerbaarheid al concreet is georganiseerd, bijvoorbeeld via buurtzorgcirkels of lokale structuren. Op organisatieniveau is de voorbereiding vaak verder ontwikkeld, maar ook daar zitten grenzen aan. Noodstroomvoorzieningen helpen, maar continuïteit hangt vaak alsnog af van logistiek, ICT en afhankelijkheden buiten de eigen organisatie.
De workshop maakte duidelijk dat weerbaarheid niet alleen draait om een noodpakket, draaiboek of noodstroomvoorziening. Het gaat vooral om de samenhang tussen individu, buurt, organisatie en overheid. Juist door die verbindingen vooraf concreet te maken, wordt weerbaarheid meer dan een plan op papier.
Workshop 3: Het ondenkbare voorspellen (vanaf 2036)
In de laatste workshop keken we ver vooruit naar het jaar 2036 en daarna. We keken naar hoe we moeten omgaan met extreem weer en kunstmatige intelligentie (AI). Zo namen de deelnemers lastige scenario’s door, van extreme weersomstandigheden met droogte en watertekort als gevolg, tot een cyberaanval met als gevolg een gevaarlijke gaswolk naar een stad waar evacuatie onmogelijk was.
De les was: hoe vreemd of futuristisch een crisis ook is, we vallen uiteindelijk altijd terug op onze vaste manier van crisismanagement en de zaken die we wel weten. Als gewone systemen en routes niet werken, moeten we focussen op lokale zelfredzaamheid. De belangrijkste les voor de toekomst is dat we nieuwe techniek, zoals drones en AI, juist moeten gebruiken om goede besluiten te nemen, ook (of misschien wel juist) als we niet alle informatie hebben. Kortom, we moeten besluiten nemen met onzekerheid.
Of de crisis zich nu in het verleden, het heden of de verre toekomst afspeelt, effectieve crisisbeheersing valt of staat met flexibiliteit, improvisatievermogen en het durven omarmen van de chaos.
Heb je naar aanleiding van dit bovenstaande nog vragen óf wil je juist in gesprek gaan over een specifiek thema/onderwerp? Neem dan gerust contact met ons op!
Aftermovie
Nieuwsgierig naar de sfeer op het historische Fort Altena? Wil je de energie en de interactie van jouw collega-crisisfunctionarissen herbeleven? Bekijk dan direct de officiële aftermovie van deze geslaagde dag!
V&R Podcast: de rol van CA-CoPI
Wat gebeurt er als de inkt op je diploma als crisiscommunicatieadviseur nog amper droog is, en je direct in je eerste piketweek het ene na het andere GRIP-incident op je bord krijgt?
In deze aflevering van de V&R Podcast spreekt V&R collega Linda de Jongh met Maureen Paul, Officier van Dienst Communicatie (OvD-C/CA-CoPI) bij de Veiligheidsregio Noord- en Oost-Gelderland. Haar vuurdoop was zo intens dat ze intern direct de bijnaam ‘Maureen GRIP’ kreeg.
Waarom je deze aflevering móét luisteren:
- Hectiek bij het GRIP 2-incident in Borculo: hoe het is om tijdens je aanrijtijd vanaf de snelweg direct live een radio-interview te geven;
- De valkuil van media-framing: hoe Maureen omging met een verdraaid citaat in de media en hoe ze dit samen met de politiewoordvoering herstelde;
- Het GRIP 1-incident in Winterswijk: waarom het CoPI vanwege noodweer en 127 brandweermeldingen uitweek naar het politiebureau;
- Van crisis naar herstel: hoe crisiscommunicatie naadloos overgaat in herstelcommunicatie en nazorg voor de gemeente;
- Theorie versus praktijk: wat de impact is van echte tijdsdruk en adrenaline vergeleken met een simulatie op de opleiding;
- Piket-humor: waarom haar collega’s inmiddels grappen dat ze liever geen piket meer met haar lopen omdat ze incidenten magnetisch aantrekt.
Ben je na het luisteren enthousiast over de dynamische rol die Maureen vervult? Bekijk dan direct alle mogelijkheden en startdata voor de opleiding Communicatieadviseur CoPI (CA-CoPI).
GHOR functieonderwijs is vernieuwd
De wereld van crisisbeheersing verandert razendsnel. Verschuivingen in landelijk beleid, de toenemende complexiteit van incidenten en harde lessen uit de praktijk vragen om een nieuwe manier van opleiden. Bij V&R hebben we daarom het GHOR functieonderwijs (voor de OvDG, ACGz, HiN-Gz, HoN-Gz en (O)DPG) vernieuwd. De absolute kern? We leiden niet op doormiddel van strakke protocollen, maar stellen de mens áchter de functie centraal.
Waarom een nieuwe aanpak?
Plannen en procedures zijn de basis, maar tijdens een crisis geeft de mens de doorslag. Om in een onvoorspelbare, chaotische omgeving effectief te handelen, is meer nodig dan theorie. Wij trainen onze deelnemers in het vermogen om voorwaarts te denken en beslissingen te durven nemen met beperkte informatie. Door de focus te verleggen naar authentiek leiderschap, zichtbaar gedrag en zelfreflectie, verhogen we de daadkracht van de hele crisisorganisatie.
Hoe ziet dit leerproces eruit?
Leren is bij ons een cyclisch proces, gebaseerd op het 70-20-10 model.
- 10% Formeel leren (0% theorie in de zaal): De benodigde theorie bestudeert de deelnemer vooraf via ons online leerplatform.
- 20% Leren van anderen: Via intervisie en gestructureerde ‘feed forward’ leren deelnemers reflecteren op hun eigen handelen en maatschappelijke dilemma’s.
- 70% Leren door te doen: Omdat alle theorie vooraf is behandeld, bestaan onze lesdagen voor zoveel mogelijk uit interactie. We gebruiken innovatieve, actieve werkvormen en realistische simulaties op maat als de ultieme proeve van bekwaamheid.
Om dit leerproces optimaal in te richten, starten we altijd met de TMA-methodiek (Talenten Motivatie Analyse). Hiermee maken we inzichtelijk welk natuurlijk talent iemand al bezit en voorspellen we welk gedrag energie kost óf juist oplevert onder druk.
Van startbekwaam naar duurzaam vakbekwamer
Deelnemers bouwen een digitaal portfolio op. Tijdens de simulaties hanteren we een strikte scheiding: de trainer begeleidt het proces, terwijl een onafhankelijke externe waarnemer kijkt naar waarneembaar gedrag. Dit garandeert een eerlijke en objectieve kwaliteitsborging.
Aan het eind van het traject volgt een concreet persoonlijk ontwikkeladvies. Want een diploma maakt je startbekwaam, maar de praktijk vereist dat je vakbekwamer wordt. Met ons structurele jaarprogramma (met onder andere maandelijkse microlearnings en bijvoorbeeld een intervisie) dichten we de kloof naar de praktijk en ontzorgen we het GHOR-bureau volledig in de verantwoording van het OTO-beleid.
Klaar voor de volgende stap?
Wil je eens van gedachten wisselen over hoe deze vernieuwde aanpak kan aansluiten bij de specifieke OTO-ambities binnen jouw veiligheidsregio? Collega Anne-Lieke praat je graag bij!
V&R Podcast: de toekomst van bevolkingszorg
Mensen maken de meeste impact. Dat is onze kernovertuiging bij V&R. Wij geloven dat mensen het hart vormen van effectieve crisisbeheersing voor, tijdens én na een crisis of incident. In deze aflevering van de V&R Podcast gaat V&R-trainer Bruce Janssen in gesprek met een crisisprofessional die deze visie ademt: Dick Kol.
Dick is een man met vele petten. Hij is coördinator Bevolkingszorg in de Veiligheidsregio Amsterdam-Amstelland, voorzitter van het Landelijk Overleg Coördinatoren Bevolkingszorg (LOCB) en actief bij de brandweer. Met zijn achtergrond als ondernemer brengt hij een nuchtere en daadkrachtige kijk op crisismanagement.
In dit leerzame gesprek komen de volgende thema’s aan bod:
-
Uniformiteit in Bevolkingszorg: Waarom we moeten stoppen met de ‘Calimero-rol’ en hoe we als volwaardige crisispartner positioneren door landelijke standaarden (UKB) te omarmen.
-
Duidelijkheid in rollen: Het scherpe onderscheid tussen de acute fase (de veiligheidsregio) en de verantwoordelijkheid van de gemeente.
-
Ondernemerschap en daadkracht: Waarom je in een crisis soms “met je ogen dicht” een besluit moet durven nemen. “Vaak ben je te bang.”
-
Maatschappelijke weerbaarheid: Hoe crisisbeheersing kan bijdragen aan het verminderen van polarisatie door mensen weer bij elkaar te brengen.
Het is een inspirerende aflevering geworden voor iedereen die werkzaam is binnen de crisisbeheersing of meer wil weten over de kracht van Bevolkingszorg.
Benieuwd naar het hele verhaal? Je kan de aflevering hier beluisten:
Geen Crisis zonder Risico
Waarom je ‘Crisiscommunicatie’ niet kunt spellen zonder ‘Risico’.
In ons vakgebied zijn we dol op hokjes. Aan de ene kant hebben we de risicocommunicatie professionals. Dat zijn vooral de denkers. Ze opereren in de ‘koude fase’. Ze houden zich bezig met scenariodenken, lange termijn reputatiemanagement en het voorbereiden van de organisatie op dingen die misschien nooit gaan gebeuren. Als je het plat slaat, zijn zij bezig met de “Wat als (…)?”-vraag.
Aan de andere kant staan de crisiscommunicators. Laten we hen de doeners noemen. Voordat iedereen gaat reageren: dat verschil tussen denkers en doeners ligt in de praktijk natuurlijk veel genuanceerder; voor deze blog is het handig om ze te scheiden. Zij focussen op de “Wat nu?”-vraag. Zij komen in actie tijdens de ‘warme fase’. Zodra de telefoon roodgloeiend staat bij een incident, zorgen zij voor het handelingsperspectief, duiding en snelheid.
In de praktijk, en zeker in grote organisaties, zijn dit vaak gescheiden werelden. Aparte teams, aparte plannen, aparte budgetten. Risicomanagement is onderdeel van de dagelijkse strategie en woordvoering. Crisiscommunicatie is een specialisme.
Maar is die scheiding wel terecht?
Letters liegen niet
Laatst keek ik naar het woord crisiscommunicatie en zag ik iets wat ik niet eerder zo helder had gezien. De letters van het woord ‘risico’ zitten letterlijk verborgen in onze functietitel:
Is dit toeval? Of zit er een fundamentele verbinding tussen deze werelden? Risico vormt de brug tussen de crisis en de communicatie. Je kunt het woord niet spellen zonder deze letters. En dus kun je het vak “communicatie” niet uitoefenen zonder beide. Koud en warm zijn één temperatuur. De scheiding tussen de koude fase (risico) en de warme fase (crisis) is in de werkelijkheid kunstmatig.
Risicocommunicatie is ‘pre-crisiscommunicatie’
Alles wat je doet om betrokkenen of stakeholders nu al te informeren over mogelijke scenario’s, bouwt het krediet op dat je nodig hebt als het misgaat. Het is het bouwen van de dijk voordat het stormt.
Crisiscommunicatie is ‘gerealiseerde risicocommunicatie’
Op het moment dat de crisis uitbreekt, val je terug op wat je in de koude fase hebt voorbereid. Heb je nagedacht over de scenario’s? Dan is je handelingsperspectief in de crisis geen paniekvoetbal, maar een uitgevoerd plan.
R I S I C O zit midden in de crisis
Als we risicocommunicatie zien als een theoretische exercitie en crisiscommunicatie als puur operationeel ‘brandjes blussen’, missen we de boot. Een sterke communicatiestrategie omarmt dat R I S I C O midden in de crisis zit. Dat betekent:
- gebruik de crisis om je risicoscenario’s (achteraf) aan te scherpen.
- gebruik risicoscenario’s om vaker te oefenen; ook ultrakorte oefeningen tijdens een teamoverleg helpen daarbij.
- Communiceer preventief over onzekerheden (risico’s) en hoe je daarop reageert: jullie als organisatie en jullie doelgroep/klant/publiek. Het zorgt tijdens een crisis voor meer vertrouwen (“Hé, daar hadden ze al over nagedacht”). Een publiek/doelgroep dat risico’s snapt, zal anders reageren tijdens een crisis.
- Zie het risico’s en crisis als een continuüm: Het is geen aan/uit-schakelaar, maar een glijdende schaal van voorbereiding naar uitvoering.
Laten we stoppen met het benadrukken van de verschillen. De onderliggende doelen van risicocommunicatie en crisiscommunicatie zijn hetzelfde. Ze horen onlosmakelijk bij elkaar. Wie het ‘risico’ uit de crisiscommunicatie haalt, houdt alleen maar ‘crisis‘ over. En dat is precies wat we willen voorkomen.
Wil je meer weten over onze aanpak in functie-opleidingen crisiscommunicatie, een Masterclass Risicocommunicatie volgen of heb je tijdelijk even niet de beste risico- of crisisadviseur beschikbaar? Neem contact met ons op.
Team crisiscommunicatie V&R
Linda de Jongh, Keesjan Steverink, Robin van Riesen, Mathijs Weijkamp, Jeroen Polman en John Rozema
V&R Podcast: De rol van de informatiemanager
🎙️ V&R Podcast: De rol van de informatiemanager
Wat houdt de rol van Informatiemanager (IM) nu écht in tijdens een incident? In deze aflevering van de V&R Podcast duiken we in de wereld van informatiemanagement aan de hand van praktijkervaringen. Samen met Ron Boelens (Veiligheidsregio Fryslân) en Levi Versluis verkennen we de cruciale schakel tussen de chaos buiten en de structuur binnen. Ron deelt zijn eerlijke verhaal over zijn rol als IM-CoPI:
- De voorbereiding: Hoe ziet de start van een piketweek eruit?
- De inzet: Wat gebeurt er op het moment dat de pieper gaat en je ter plaatse komt?
- De drijfveer: Wat maakt deze specifieke functie zo essentieel voor de crisisbeheersing?
Het werd een zeer leerzaam en goed gesprek voor iedereen die werkzaam is binnen de crisisbeheersing of de ambitie heeft om een piketfunctie te vervullen. Benieuwd naar het hele verhaal? Je kan de aflevering hieronder beluisteren:
Nafase in de praktijk
In 2025 organiseerden we voor de Veiligheidsregio’s Flevoland en Gooi en Vechtstreek een reeks workshops over de nafase. Samen keken we naar hoe de nafase georganiseerd is door de VR’s: welke handboeken en taakkaarten zijn beschikbaar en wie heeft welke verantwoordelijkheden tijdens en vooral na een afschaling?
Wat is de nafase bij een ramp of crisis?
De nafase is de periode die volgt direct na de acute fase van een incident of crisis. Waar de focus eerst lag op het bestrijden van het gevaar, draait de nafase om herstel, nazorg, schadeafwikkeling en maatschappelijke duiding. Het is het proces waarin een samenleving of organisatie probeert terug te keren naar de ‘normale’ situatie, terwijl de impact van het incident vaak nog lang voelbaar is.
Leren van elkaars ervaringen
We onderzochten welke thema’s vrijwel altijd terugkomen en wat de rol van de (bron-)gemeente hierin is. Daarnaast keken we ook naar zaken die je al kunt oppakken voordat er sprake is van een incident. Het mooie van zo’n workshop met collega’s uit andere gemeenten is dat je ook van elkaars ervaringen leert én dat je elkaar leert kennen. Steeds opnieuw zagen we het belang van communicatie in de nafase. Een beproefd middel is het maken van een cirkel van betrokkenen, zodat je bij een incident altijd eerst met hen communiceert voordat je de buitenwereld opzoekt.
Geen opschaling, toch een nafase
Wat doen we als zich een incident voordoet met grote maatschappelijke impact, maar zonder een opschaling? Denk aan de moord op een 17-jarige vrouw in Amsterdam vorig jaar, een cyberincident of een groot incident in het buitenland waar mensen uit je gemeente bij betrokken zijn. Zaken met een grote impact waar direct actie nodig is.
Thema’s die bij een opgeschaald incident in de nafase verschijnen zijn in dit soort gevallen ook aan de orde: een persconferentie om onrust te beperken, een plaats om samen te komen en zorgen dat een spontaan bloemenmonument een (verkeers)veilige plek blijft. Kortom: het beperken van de schade als gevolg van het incident is ook hier van onmisbaar belang.
Ketenpartners en collega-gemeenten
Bij een incident ben je vrijwel nooit de eerste die zoiets meemaakt. Bedenk wie je kunt bellen binnen je netwerk; collega’s uit andere gemeenten hebben vaak praktische tips waar je zelf overheen kijkt. Ketenpartners zoals Stichting Salvage, Slachtofferhulp, het Rode Kruis of zoekteams melden zich vaak spontaan in crisistijd, maar in de ‘koude fase’ een kop koffie drinken om de banden aan te halen kan nooit kwaad.
Nazorg voor eigen collega’s
Breng bij het maken van je betrokkenencirkel ook in kaart welke eigen collega’s en teams meewerkten aan de crisis. Collegiale nazorg is bij geüniformeerde hulpverleners goed georganiseerd, maar voor Bevolkingszorg is dit nog niet overal het geval. Laagdrempelige aandacht voor elkaar direct na een incident (en wellicht een jaar later nog eens) is de basis. Vaak is een moment van gezamenlijk napraten of een luisterend oor al genoeg.
Hoe lang duurt een nafase?
Zowel in Enschede als Volendam zagen we het afgelopen jaar hoe een nafase 25 jaar later weer kan oplaaien. Zelfs zonder opschaling of directe kennis van het incident van destijds, moet je blijven nadenken over wat betrokkenen nodig hebben en hoe je als gemeente kunt ondersteunen. Dit vergt kennis van nafase-thema’s in combinatie met gevoel voor de lokale gemeenschap. Met andere woorden: de duur van een nafase varieert enorm. Terwijl de acute fase soms uren duurt, kan de nafase weken, maanden of zelfs jaren (zoals bij Enschede of Volendam) in beslag nemen.
Ook zonder formele opschalingsstructuur kun je als gemeente, hulpdienst en ketenpartner samenwerken. Gezond verstand en kritisch blijven nadenken is de beste methode om schade te beperken, te herdenken en te blijven leren van incidenten.
Praktische take-aways
- Ken je plannen: Lees je planvorming al in de koude fase.
- Ken je netwerk: Weet wie je ketenpartners en regionale media zijn.
- Durf te vragen: Maak gebruik van collega’s die hulp aanbieden.
- Niet heruitvinden: Gebruik bestaande formats en ervaringen.
- Timing: Je start met nafase-activiteiten eerder te laat dan te vroeg.
Hulpmiddelen en downloads voor de nafase
Nationaal Psychotrauma Centrum ARQ biedt diverse hulpmiddelen:
Op de website van het NIPV vind je diverse formats, factsheets en praktische informatie:
Hoe offline beschikbaarheid de weerbaarheid van jouw crisisteam vergroot
Stel je voor: er vindt een onverwachte gebeurtenis plaats die direct impact heeft. Je mobiliseert het crisisteam, maar tegelijkertijd legt een stroomstoring het datanetwerk plat. Niemand kan nog inloggen op het bedrijfsnetwerk. Dit is geen ver-van-je-bed-scenario; stroomuitval is een reëel risico en een ernstige bedreiging voor de operationele continuïteit. Hoe garandeert een organisatie de toegang tot cruciale informatie wanneer de verbinding stopt? Het is een vraag die ons steeds vaker wordt gesteld.
CrisisConnect: ook offline benaderbaar.
Als crisisfunctionaris ben je continu bezig met weerbaarheid. Enerzijds moet de basis kloppen door de implementatie van protocollen, trainingen, systemen. Anderzijds wordt er stevig geïnvesteerd in technologie om doelgericht en effectief te handelen wanneer het er écht toe doet. Maar dan moet deze technologie op het kritieke moment niet bezwijken, want de inzetbaarheid van jouw crisisorganisatie staat of valt met toegang tot relevante informatie.
Hier komt onze applicatie CrisisConnect in beeld. Wij hanteren een simpele filosofie: jouw vakgebied is een specialisme, dus dan wil jij ook beschikken over een hulpmiddel dat specifiek voor jouw vakgebied ontwikkeld is. CrisisConnect is ontworpen als een betrouwbare, lokale kopie van cruciale crisisinformatie. De essentie zit hem dus in de offline beschikbaarheid. Dit is geen luxe, maar een vereiste voor modern crisismanagement.
Voorbeeld: een stroomstoring slaat toe. Terwijl op andere plekken de stress begint door gebrek aan bereik, kan jouw team door blijven werken met de CrisisConnect app. De noodzakelijke planvorming, taakkaarten, plattegronden en contactgegevens blijven namelijk gewoon beschikbaar. De continuïteit van jouw besluitvorming stopt dus niet bij deze storing. Het grote voordeel? Wanneer je een powerbank en telefoon hebt blijft jouw crisisorganisatie handelingsbekwaam.
Bij V&R noemen we dit ingebouwde zekerheid: de tool bewijst namelijk zijn waarde juist wanneer de digitale verbinding wegvalt. Je hebt een veilige, lokale kopie van alle gegevens. Dit werkt als je in de afgelopen maand was ingelogd voordat de storing begon en de informatie gesynchroniseerd was. Belangrijk: alle data, lokaal en in de cloud, is maximaal beveiligd.
Een crisisorganisatie stelt zich niet de vraag of het netwerk uitvalt, maar wanneer. Weerbaarheid is de praktische garantie dat kernprocessen door kunnen gaan onder de meest ongunstige omstandigheden. V&R combineert passie voor crisisbeheersing met de creativiteit om slimme tools te leveren. Want als het er écht toe doet, moet informatie onmiddellijk beschikbaar zijn.
Meer weten over de CrisisConnect applicatie of hoe andere organisaties deze in gebruik hebben? Kijk op CrisisConnect.nl of neem contact op met één van onze adviseurs.
Geslaagde CoPI-Oefening Port Of Amsterdam
Van papier naar praktijk: CoPI-Oefening Port of Amsterdam
Een papieren crisisplan biedt slechts schijnzekerheid als de praktijk weerbarstig blijkt. Begin november organiseerden we daarom bij Port of Amsterdam een oefening die verder ging dan theorie alleen. Deze oefening is onderdeel van een traject om de Officieren van Dienst Haven (OvD-H) vakbekwaam te houden en optimaal voor te bereiden op een mogelijke inzet bij een acuut en complex GRIP 1 incident.
Voorafgaand aan de oefening kregen de OvD-H’s een opfristraining over hun rol en taken, competenties en de crisisstructuur. Deze theoretische basis is essentieel omdat je tijdens een daadwerkelijke crisis direct moet kunnen handelen zonder twijfel over mandaten of verantwoordelijkheden. De theorie werd vervolgens direct in de praktijk gebracht met een scenario waarbij een explosief in de schroef van een vaartuig werd aangetroffen.
Tijdens drie gesimuleerde CoPI vergaderingen filterden de officieren informatie en stemden ze continu af met de interne crisisorganisatie van Port of Amsterdam. Los van de inhoudelijke invulling van de rol was een van de oefendoelen ook de samenwerking binnen het CoPI en de eigen crisisorganisatie van Port of Amsterdam, met aandacht voor Team Resource Management. Feedback van de ingezette freelancers uit de praktijk en de eigen oefenervaring leverden waardevolle inzichten op. Al met al een geslaagde oefening die de basis heeft gelegd voor verdere verdieping en doorontwikkeling van de vakbekwaamheid van OvD-H’s.
Wil je eens sparren over het realistisch trainen van jouw crisisorganisatie? Bel of mail ons. We denken graag met je mee!
